Τα Κορίτσια της Έμα Κλάιν – μια beat αποκάλυψη

τα κορίτσια

Όταν ανάμεσα στα βιβλία που διαβάζεις πετύχεις κάποια φορά ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, είναι σαν να σηκώνεσαι από μεσημεριανό ύπνο ζαλισμένη και να τρως ένα φανταστικό σοκολατένιο γλυκό που σε ξυπνάει απότομα.

Αυτό ήταν και Τα Κορίτσια της Έμα Κλάιν για μένα.  “Φλεγματικά και ασυνείδητα, σαν καρχαρίες που σκίζουν το νερό” με ταρακούνησαν γλωσσικά, μεταφραστικά και αναγνωστικά. Σύνθετη, πυκνή γραφή, εξεζητημένη ίσως σε κάποια σημεία, με εξαιρετικές περιγραφές και μια διάχυτη αποφορά αποσύνθεσης.

έμα κλάιν

 

Μου θύμισε ιδιαίτερα τα Έθιμα Ταφής της Χάνα Κεντ, στο ότι μια τόσο νεαρή συγγραφέας (γεννηθείσα το 1985 η Κεντ, 1989 η Κλάιν) έκανε μια τόσο ενδελεχή έρευνα σε μια εποχή που δεν είχε ζήσει (η πρώτη), μια ιστορία ήδη γνωστή (και οι δύο) όσον αφορά την εξέλιξή της (με unhappy end και οι δύο) και επέλεξαν να εστιάσουν στην ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών ή των δευτεραγωνιστών. Ένα σύγχρονο In Cold Blood στο οποίο το έγκλημα, η κατάληξη και η τιμωρία είναι ήδη γνωστά. Γιατί όμως εξακολουθεί να μας ενδιαφέρει; Ίσως γιατί οι άνθρωποι πάντα γοητεύονται από τα στυγερά εγκλήματα από τη μία όσο και γιατί η συγγραφέας επέλεξε να εστιάσει στα πρόσωπα που δεν έγιναν και τόσο γνωστά από την ιστορία του Τσαρλς Μάνσον παρόλο που έπαιξαν το σημαντικότερο ρόλο: τα Κορίτσια.

τα κορίτσια

 

Με εντυπωσίασε η ατμόσφαιρα που έπλασε η συγγραφέας: ράθυμη, καλοκαιρινή, ζεστή και αποπνικτική και το κατάφερε όχι μόνο με την επιλογή λέξεων αλλά ακόμα και με το ρυθμό της αφήγησης. Νομίζω ότι αυτή δίνει πρώτα από όλα το στίγμα του μυθιστορήματος και μας μεταφέρει σε μια κολλώδη, νοσηρή πραγματικότητα.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι φυσικά οι χαρακτήρες αν και περισσότερο αναλύεται η Ίβι. Η συγγραφέας παραθέτει την γεμάτη αηδία, ενοχές και παρωχημένους φόβους εξιστόρηση της μεγάλης πια Ίβι και την εγκληματικά ανέμελη λαχτάρα της νεαρής Ίβι να ανήκει κάπου. Κλισέ; Ίσως. Πραγματικότητα; Μπορεί. Νομίζω πως η συγγραφέας ακροβατεί επιδέξια στο όριο μεταξύ στυλιζαρισμένης πρόζας και συναρπαστικής αφήγησης.

Το ίδιο συβαίνει και με τη γλώσσα: κάποιες φράσεις είναι τόσο ρεαλιστικά ξεγυμνωτικές όμως διαβάζονται με κομμένη την ανάσα ακόμα και αν έχουν γίνει σαν άσκηση πρόζας. Και η μετάφραση είναι εξαιρετική!

“Μου θύμισε εξαπίνης τα αγόρια στο σχολείο που γίνονταν πιο ευγενικά και λειτουργικά υπό την επήρεια των ναρκωτικών. Πλένοντας με ευσυνειδησία τα πιάτα όσο τρίπαραν, υπνωτισμένα από την ψυχεδελική μαγεία του σαπουνιού”

Εκφράσεις που καταφέρνουν να γίνουν αφοπλιστικές ακόμα και αν μιλάνε για κάτι τόσο απλό όπως την αίσθηση ενός αναψυκτικού στο λαιμό:

The nothing jump of soda in my throat.

Σίγουρα δεν ήταν τέλειο, κάποια σημεία ήταν αρκετά αργά, κάποιες εκφράσεις υπερβολικές, κάποιοι χαρακτήρες λιγότερο ανεπτυγμένοι, κ.ο.κ. Όμως ήταν ένα καλογραμμένο, απολαυστικό, συναρπαστικό βιβλίο που νομίζω δίκαια ξεχώρισε φέτος και ένα από τα βιβλία που κάτι μου έμαθαν το 2016. 

Ανυπομονώ να ακούσω απόψεις και σχόλια 🙂

τα κορίτσια ψυχογιός

16 comments Add yours
  1. Το παρουσιάζεις ως πολύ ενδιαφέρον βιβλίο και το σύνδεσες με το “Έθιμα ταφής” που μου άρεσε πολύ! Θα το ψάξω.

    1. Nαι Φανή μου αξίζει! Κι εμένα το Έθιμα Ταφής μου άρεσε πολύ! Αν το πάρεις περιμένω εντυπώσεις!

  2. Δεν ξέρω τί μας ελκύει σε τέτοιες ιστορίες.Ίσως ότι στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στον οποιοδήποτε ή μπορεί να μην είναι τίποτα άλλο από περιέργεια είτε με την καλή είτε με τη κακή έννοια.
    Όλες οι κριτικές που έχω διαβάσει κάνουν λόγο για τη γλώσσα.Γενικο θέμα είναι κατά πόσο ταιριάζει στην αφηγήτρια όχι το να κάνει η συγγραφέας επίδειξη λεξιλογίου.Μου αρέσει που αναφέρεις τη μετάφραση,είναι κάτι που το προσέχω κι εγώ.

    1. Έχεις δίκιο, πολλοί κάνουν επίδειξη, λίγοι το υποστηρίζουν 🙂 Και οπωσδήποτε η μετάφραση παίζει σημαντικό ρόλο και δεν το λέω σαν μεταφράστρια αλλά σαν αναγνώστρια 🙂

      Είναι μια “νοσηρή” περιέργεια πάντως η οποία οδηγεί στο να γράφονται (και να διαβάζονται) αριστουργήματα – βλ. Εν ψυχρώ, Μαύρη Ντάλια κλπ.

      Αν το διαβάσεις περιμένω οπωσδήποτε σχόλια !!

      1. χαχα το κατάλαβα ΟΚ 🙂 έχεις διαβάσει κάποια αρνητική κριτική για το βιβλίο; το δάνεισα τώρα σε ένα φιλο μου και περιμένω σχόλια αλλά θα ήθελα να δω και άλλες απόψεις.

        1. Έχω δει να το αναφέρουν συχνά στο youtube σε wrap ups και βίντεο τύπου τα καλύτερα και τα χειρότερα του 2016.Απ’ότι θυμάμαι δεν έχω δει κάποια αναλυτική κριτική.Αργότερα που θα είμαι σπίτι μπορώ να ψάξω σε ποια βίντεο τα είδα και να σου πω.

          1. Δεν μπόρεσα να θυμηθώ ποια βίντεο το αναφέρουν εκτός από της chaptershackss που το ανέφερε και στα λιγότερο αγαπημένα του 16 και σε ξεχωριστή κριτική.Πάντως,θα βρεις μερικές κριτικές στο yt.Στα ελληνικά,στο bookcity.gr έγραψαν μια θετική κριτική αν θυμάμαι καλά.

  3. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και την πολύ όμορφη παρουσίαση! Αγάπησα Τα Κορίτσια από την πρώτη σελίδα τους, και οι όποιες ατέλειες -η αυστηρή κριτική πάντα μπορεί να βρει τέτοιες, και ιδιαίτερα σε ένα πρωτόλειο- απλώς μ’ έκαναν να αγαπήσω το βιβλίο ακόμα περισσότερο. Η Κλάιν γράφει ‘από καρδιάς’, και εύχομαι να εξακολουθήσει να γράφει έτσι, κρατώντας τον συγγραφικό εαυτό της μακριά από τα γρανάζια του μάρκετινγκ, των συμβάσεων, και των πολλές φορές ανηλεών συγκρούσεων της βιομηχανίας του βιβλίου. Τα κορίτσια του κόσμου χρειάζονται φωνές όπως η δική της…

    1. Ευχαριστώ! Πραγματικά μόλις τέλειωσα το βιβλίο ήθελα να σας στείλω συγχαρητήρια για τη μετάφραση! Καταλαβαίνω εκ των έσω τη δυσκολία που μπορεί να έχει ένα βιβλίο σαν αυτό και γι’ αυτό σας θαύμασα διπλά 🙂

      Σίγουρα μπορεί κανείς να βρει ατέλειες στο βιβλίο, ειδικά μια που η συγγραφέας είναι τόσο νεαρής ηλικίας αλλά νομίζω πως δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το θέμα είναι πως είναι μια πραγματικά ιδιαίτερη φωνή που δεν εξαντλείται στη γοητευτική ομολογουμένως γλώσσα. ΕΛπίζω να δούμε σύντομα και κάτι άλλο δικό της!

      Φιλικά
      Φωτεινή

      1. Εγώ ευχαριστώ, Φωτεινή! Ήταν προνόμιο και έμπνευση αυτή η μετάφραση, και μου έδωσε πολλά περισσότερα απ’ όσα μπόρεσα να της προσφέρω εγώ.
        Θα την περιμένουμε, λοιπόν, την Κλάιν, με ανυπομονησία και ενθουσιασμό!

What do you think?