Browsing Category

BOOKS

My TBR is bigger than my To do list but I’m sharing here my reading diaries of books I loved or hated. Stay tuned for giveaways and cool contests.

in BOOKS

Πάντα θα γράφονται βιβλία για τα βιβλία…

at

(…κι εμείς θα τα διαβάζουμε)Από το Φαρενάιτ 451 ως  τη Σκιά του Ανέμου και την Κλέφτρα των Βιβλίων πάντα μας γοητεύουν τα “βιβλία για τα βιβλία”. Είναι σαν να μιλάνε σε εμάς, τους φανατικούς βιβλιόφιλους και να αναλύουν την εμμονή μας. Μας μιλάνε για το πώς διαβάζουμε, το γιατί διαβάζουμε, σε αυτά βρίσκουμε ή χάνουμε κάτι από εμάς. Βιβλία όπως ο Βιβλιοπώλης της Καμπούλ  αλλά και η Βιβλιοθηκάριος της Βασόρας [που είναι ένα από τα πιο συγκινητικά κι ας είναι παιδικό] μας μιλάνε ακόμα και για το τι συμβαίνει στα βιβλία στον πόλεμο.Τα 2 τελευταία βιβλία που διάβασα έτυχε να είναι ακριβώς αυτό, βιβλία για τα βιβλία, ένα παλιότερο και ένα πιο καινούριο.Το Χάρτινο Σπίτι του Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες, από τις εκδόσεις ΠατάκηΈνα βιβλίο αυστηρά για βιβλιόφιλους καθώς ένας μη λάτρης του είδους θα εκνευριστεί από τα ονόματα συγγραφέων που απαριθμούνται σε κάθε γραμμή και που ίσως γι’ αυτόν δε σημαίνουν απολύτως τίποτα.Μια καθηγήτρια πανεπιστημίου πεθαίνει με τον πιο παράδοξο (αν και αναμενόμενο για κάποιους τρόπο): την πατάει αυτοκίνητο ενώ διάβαζε αφηρημένη μια ποιητική συλλογή της Έμιλυ Ντίκινσον. Ένας συνάδελφός της γίνεται ο ακούσιος παραλήπτης ενός βιβλίου που μοιάζει να είχε χτιστεί μέσα σε τούβλα το οποίο καταφτάνει στο γραφείο της λίγες ημέρες μετά το θάνατό της και αναλαμβάνει να εξιχνιάσει το μυστικό του.Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης; Για την εξιστόρηση μιας εμμονής; Μια αλληγορική ιστορία για την ίδια την ανθρώπινη ζωή; Είναι πάντως ένα βιβλίο που δε σε αφήνει να το ξεχάσεις εύκολα.Το δεύτερο, και πιο πρόσφατο εκδοτικά είναι ο Αφηγητής του Πρωινού Τρένου, του Ζαν Πολ Ντιντιελοράν, επίσης από εκδόσεις Πατάκη.Οι εκδόσεις Πατάκη έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά στο εξώφυλλο και τον τίτλο (παραλλαγή του πρωτοτύπου Le liseur du 6h27) και ομολογώ ότι γι’ αυτό το αγόρασα. Η αφήγηση δε με ενθουσίασε, κυρίως η γλώσσα και το ύφος του συγγραφέα και μάλιστα στην αρχή το βαρέθηκα, μέχρι περίπου τη σελίδα 50-55 (σημ. από τις 200) όπου αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον και εμφανίζεται η ιστορία που διαφημίζει το οπισθόφυλλο: ο αφηγητής ανακαλύπτει ένα usb stick με ένα συναρπαστικό βιωματικό μυθιστόρημα και αποφασίζει να βρει πάση θυσία τη μυστηριώδη συγγραφέα του.A…

in BOOKS, LIFE

Εσύ. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ. 365 Συμβουλές για υγεία και ευτυχία

at

 365 Συμβουλές για… τι?Η μέρα ήταν 28 Ιανουαρίου και στο γραφείο μου έφτασε ένα μικρό δεματάκι στο χαρακτηριστικό φάκελο που κάνει τα μάτια κάθε βιβλιόφιλου να βγάζουν καρδούλες. Από το φάκελο ξεπετάχτηκε ένα mint μικρό βιβλίο που μου υποσχόταν… 365 συμβουλές για υγεία και ευτυχία.  Καχύποπτη όπως πάντα αλλά και πολύ περίεργη το ξεφύλλισα βιαστικά… και κόλλησα καμία ώρα να το διαβάζω!Πρόκειται για 365 συμβουλές ή “μικρο-ενέργειες” όπως σας είχα γράψει στο άρθρο που ανέβασα αμέσως για να μοιραστώ μαζί σας αυτή την τέλεια ιδέα – μικρά, εύκολα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς για να βελτιώσει τη ζωή του.Οι ενέργειες είναι χωρισμένες σε 4 κατηγορίες – Τροφή (Jamie Oliver), Νους, Κίνηση και Αγάπη – και στο βιβλίο υπάρχουν διάσπαρτες ώστε να διαλέγει κανείς όποια θέλει όποτε θέλει. Αποφάσισα να βάλω μια πρόκληση στον εαυτό μου και μαζί με τη φίλη blogger Ελεάννα, που επίσης είχε το βιβλίο, είπαμε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες για 1 μήνα και να δούμε τι συμβαίνει.Kίνηση: Ενεργοποίησε τους κοιλιακούς σου (το έκανα αρκετές μέρες, το ξέχασα εξίσου πολλές αλλά σίγουρα το θυμάμαι περισσότερο από ό,τι πριν διαβάσω το βιβλίο).Κίνηση: Γίνε τουρίστας στην ίδια σου την περιοχή – ήταν τόσο απλό!Κίνηση: περπάτησε ένα επιπλέον χιλιόμετρο – 5 λεπτά πιο μακριά = 2-3 τραγούδια στο mp3 που μπορούν πραγματικά να σου φτιάξουν τη διάθεση! Pepper966, Radio 1 ή Κασετόφωνο,  μπορούν να φτιάξουν το σάουντρακ της καθημερινότητάς σου.Τροφή: Μαγείρεψε από το μηδέν – hello μίνι παστίτσιο μου (!), ήσουν υπέροχο!Τροφή: Ισορροπημένο πρωινό – δεν το κατάφερα! Κέρδιζαν τα 5 λεπτά παραπάνω ύπνου 🙂 Θα προσπαθήσω όμως!Αγάπη: Φόρεσε ό,τι σε κάνει να νιώθεις καλά. Ένα πιο έντονο κόκκινο κραγιόν (I love my new Mac Retro Glam) μπορεί να φωτίσει τα γκρίζα ρούχα, το ίδιο και μια κατακόκκινη τσάντα :)Nους: Απόλαυσε το τσάι ή τον καφέ σου – δε χρειαζόμουν να μου το πει ένα βιβλίο αλλά ναι, ο χρόνος του καφέ είναι ιερός από τη διαδικασία της παρασκευής του μέχρι την τελευταία γουλιά. Και φροντίζω να τον απολαμβάνω :)Τροφή: Ένα γεύμα για να μοιραστείς. When life gives you lemons…. μπορείς να κάνεις μους λεμόνι! Άλλαξε η ζωή μου από τότε που πήρα αυτό το βιβλίο;Αρκούν 28 μέρες για να καθιερωθεί μία συνήθεια; Κακά τα ψέματα, με τη ζωή (και τις δουλειές) που κάνουμε, σίγουρα δεν είμαστε τυπικοί με τη φροντίδα του εαυτού μας. Ξέρω ότι τις μισές μέρες ξεχνούσα τι ήθελα να κάνω. Όμως ακόμα και τις μισές μέρες του μήνα να έκανα κάτι καλό για μένα, είναι ένα κέρδος!Ίσως αν είχα εστιάσει σε μία μόνο συνήθεια τώρα να την είχα καθιερώσει. Προσωπικά, στόχος μου ήταν να κάνω περισσότερα από ένα καλά πράγματα για τον εαυτό μου και νομίζω ότι το πέτυχα. Νομίζω ότι βρήκα μια επιπλέον χαρά στην καθημερινότητά μου, φροντίζω περισσότερο τον εαυτό μου και βλέπω τα πράγματα με διαφορετική, αν όχι πιο συνειδητοποιημένη, ματιά. Και δεν έχω κάνει ούτε καν 25 από τα 365 🙂 Δεν καταπιέστηκα ούτε λεπτό ίσα ίσα μάλιστα, νομίζω ότι ήταν πραγματικά διασκεδαστικό και μπορεί οι προκλήσεις να είναι μικρές αλλά αν τις καθιερώσει κανείς νομίζω ότι έχουν μεγάλη σημασία για τη ζωή και την ψυχολογία μας. Επίσης, ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει διαφορετικά τις προτάσεις του βιβλίουΔεν είναι ένα βιβλίο αυτοβοήθειας σαν αυτά που είχαμε συνηθίσει. Είναι η νέα τάση στη φροντίδα του εαυτού μας, που μας θυμίζει ότι τα απλά πράγματα έχουν σημασία και πως πρέπει να γίνουμε εμείς πρώτα ο άνθρωπος που θέλουμε να αγαπήσουμε.Μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση αλλά και να σας βοηθήσει να καθιερώσετε αρκετές καλές συνήθειες ενώ είναι φανταστικό για δώρο :)To…

in BOOKS

Το ποίημα θέλω να είναι νύχτα, περιπλάνηση

at

Ars PoeticaΤο Ποίημα θέλω να είναι νύχτα, περιπλάνησησε ξεμοναχιασμένους δρόμους και σε αρτηρίεςόπου η ζωή χορεύει. Θέλω να είναιαγώνας, όχι μια μουσική που λύνεταιμα πάθος για τη μέσα έκφραση μιας ασυναρτησίαςμιας αταξίας που θα γίνει παρανάλωμααν δεν τα παίξουμε όλα για όλαΌταν οι άλλοι, αδιάφοροι, με σιγουριάξοδεύονται άσκοπα ή ετοιμάζονται το βράδυνα πεθάνουν, όλη τη νύχτα ψάχνω για ψηφίδεςαδιάφθορες μες στο μονόλογο τον καθημερινόκι ας είναι οι πιο φθαρμένες. Να φεγγίζουνμες στο πυκνό σκοτάδι τους σαν τα αχαμνά ζωύφιατυχαίες, σκοτωμένες απ’ το νόημαμε αίσθημα ποτισμένεςNίκος-Αλέξης ΑσλάνογλουΑὐτό το ἀστέρι εἶναι για ὅλους μαςΝα ἀγαπημένη μου,ἐμεῖς γι᾿ αὐτά τα λίγα κι ἁπλά πράγματα πολεμᾶμεγια να  μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνίἕνα χαρούμενο δρόμο το πρωίἕνα ἤρεμο ὄνειρο το βράδι.Για νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα που να μη μᾶς τον λερώνουνἕνα τραγούδι που να μποροῦμε να τραγουδᾶμεΤάσος ΛειβαδίτηςΤο αεροπλάνοΔεν αγαπώ το αεροπλάνοπάντα θά ‘χουμε ανάγκη από ουρανόΜίλτος ΣαχτούρηςΣε περιμένω παντούθα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου φλογερά και μεγάλασαν δυο νύχτες έρωτα μες στον εμφύλιο πόλεμοΤάσος ΛειβαδίτηςΑμοργόςTο ξέρω είσαι μια φλέβα γυμνή κάτω από το φοβερό βλέμμα του ανέμου είσαι μια σπίθα βουβή μέσα στο λαμπερό πλήθος των άστρων.Νίκος ΓκάτσοςΤHE BLACKBIRD OF GLANMOREOn the grass when I arrive,Filling the stillness with life,But ready to scare offAt the very first wrong move.In the ivy when I leave.It’s you, blackbird, I love.I park, pause, take heed.Breathe. Just breathe…

in BOOKS

Τα καράβια δεν τα πάμε, μας πάνε…

at

10 Φεβρουαρίου του 1975  έφυγε από τη ζωή ένας από τους πιο αγαπημένους μου συγγραφείς – ο Νίκος Καββαδίας. Κι ας είναι περισσότερο γνωστός για τα ποιήματά του, και ίσως ακόμα πιο γνωστός για τα τραγούδια που έχουν βασιστεί στους στίχους του, για μένα το ωραιότερο έργο του Καββαδία είναι το μυθιστόρημά του, η Βάρδια.Η ΒάρδιαΠάνω σε ένα φορτηγό που ταξιδεύει στη θάλασσα της Κίνας, οι βάρδιες των ναυτικών εναλλάσσονται και μαζί τους ξεδιπλώνονται ιστορίες, θύμησες, πικρίες και αγάπες.Ο Καββαδίας ζωγραφίζει στη Βάρδια όλη την ποιητική του μυθολογία, σαν ένας καλλιτέχνης βουτάει το πινέλο του βαθιά στην πληγή για να βγάλει χρώμα. Αθεράπευτα ρομαντικός και πικρός ρεαλιστής ταυτόχρονα, ένα παιδί που δε μεγάλωσε ποτέ. Τα γραπτά του σαν καρτ ποστάλ από μακριά μας ταξιδεύουν σε θάλασσες που ίσως να μη δούμε και μας μιλάνε για όσα είναι κοινά όσο μακριά και αν ταξιδέψουμε.Και επειδή όπως έχει γραφτεί, είναι “λίγα αυτά που μπορεί να πει κανείς για τον Καββαδία και να μην είναι κλισέ”, όχι γιατί έχουν ειπωθεί όλα αλλά γιατί όταν κοιτάς κάτω από την επιφάνεια είναι σαν να κοιτάς τον ίδιο σου τον εαυτό, θα σας παραθέσω απλώς ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα:Βάρδια έκτηΔε βλέπεις παραπέρα από ένα μέτρο, από μισό, λιγότερο, τίποτα, περισσότερο κι από τίποτα. Το’ χει από νωρίς κατεβάσει. Το πούσι έχει τη δική του μυρωδιά, όπως η καταιγίδα, ο τυφώνας, η τρικυμία του κάθε καιρού. Πώς μυρίζει! Γιομίζει τα ρουθούνια μου μα δεν μπορώ να σου πω… Ιουδήθ! Είσαι δέκα χιλιάδες μίλια μακριά απ’ το Gomel και πέντε από μένα. Ανασαίνεις τον ιδρώτα του Τάσμαν. Είμαι σίγουρος πως έχεις λησμονήσει κείνη τη νύχτα, πάνω στο κατάστρωμα του “Cyrenia”, δίπλα στο φανάρι του Μινικόι. Φορούσες τη νύχτα. Το πορφυρό φόρεμα σου σερνόταν κουρέλι στα πόδια σου, τα λιανά σου πόδια με τα πέδιλα των Φοινίκων. Το κλώτσησες και χάθηκε στο πράσινο κρουζέτο, πίσω από τη βάρκα. Σαλεύει μονάχα του ματιού σου το πράσινο.– Φόρεσε το ρούχο σου. Σκεπάσου. Παρακαλώ σε φόρεσέ το.– Το παίρνει ο μουσώνας. Δε βλέπεις;– Είσαι σα γυμνή λεπίδα κινέζικη.– Θέλω τη θήκη μου. Ιουδήθ!… Όλα τα πράγματα έχουνε τη δική τους μυρωδιά. Οι άνθρωποι δεν έχουν. Την κλέβουν από τα πράγματα. Τα κόκκινα μαλλιά σου μυρίζουν σαν το αμπάρι της Πίντα, όταν γύριζε από το πρώτο ταξίδι. Στενοί δρόμοι του Γκέττο…Streets are not safe at night. Avoid all saloons. Chagall: ο Αρχιραβίνος.– Ατζαμή! Φίλησέ με. – Μιαν άλλη φορά. Όταν ξανάβρω τη γεύση μου.– Την έχασες; Πού;– Στο Barbados…Στην άμμο. Την ξέχασα στα χείλια μιας μαύρης.– Καλά. Δάγκασέ με μονάχα. Να πονέσω.– Δεν έχω δόντια. Τ΄άφησα σ’ ένα μάγκος άγουρο, εδώ πέρα, αντίκρυ στο Cochin.– Χάιδεψε.– Ιουδήθ… Με τι χέρια… .έχασα την αφή μου πάνω στο ξεβαμμένο μεταξωτό μιας πολυθρόνας, σ’ ένα σπίτι στο Ικίκι…Εκεί ανάμεσα… Μαζί κι ένα ζαφείρι… ένα μεγάλο ζαφείρι.– Τότε κοίταξέ με στα μάτια. Γιατί τα κρατάς καρφωμένα χάμω; Κοίταξέ με λοιπόν.– Δεν είναι τα δικά μου. Εκείνα τα φορά ένας γέρος ζητιάνος στο Βόλο. Τ’ αλλάξαμε.– Κοίταξέ με μέ τα δικά του.– Ήταν τυφλός. Τον βαστούσε ένα κορίτσι από το χέρι.– Άσε με να σε βαστάξω κι εγώ από το χέρι…&nbsp…

in BOOKS, LIFE

It’s all about you! Love your life or change it!

at

Άλλαξε τη ζωή σου με συμβουλές (και) από τον Τζέιμι ΌλιβερΛένε ότι φτάνουν 28 ημέρες για να καθιερωθεί μια νέα συνήθεια. Η συνήθεια που μας  καλεί το βιβλίο αυτό να δημιουργήσουμε και να καθιερώσουμε (μέσα από πολλές μικρές αλλαγές τις οποίες ονομάζει “μικρο-ενέργειες”) είναι στην ουσία μια πιο θετική στάση απέναντι στον εαυτό μας και τη ζωή. Αυτό θα πει άλλαξε τη ζωή σου ένα μικρό βήμα τη φορά.Πόσες φορές δε θέλατε να αλλάξετε κάτι αλλά η σκέψη και μόνο σας αγχώνει; Δουλειά, πόλη,  διάθεση, νοοτροπία… Βέβαια, οι μεγάλες αλλαγές στη ζωή δεν είναι εύκολο να γίνουν και σίγουρα χρειάζονται πολλή περισσότερη σκέψη από ό,τι μπορεί να πρεσβεύει ένα τέτοιο βιβλίο.Υπάρχουν και μικρά πράγματα όμως όπως η αλλαγή μιας διαδρομής, η υιοθέτηση μιας νέας συνήθειας, η αποβολή μιας τοξικής σκέψης που μπορούν να αλλάξουν κατά πολύ την ψυχολογία μας.Σε αντίθεση με τις δραστικές αλλαγές, το βιβλίο αυτό είναι πολύ ωραίο γιατί μας προτείνει μικρά βήματα, μικρές ενέργειες που λίγο λίγο αλλάζουν την καθημερινότητά μας, τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο ζωής μας.”Επειδή τα ασήμαντα έχουν σημασία”και”Life is in the details”ή όπως μ’ αρέσει να λέωLife is a series of moments all called “now”Έτσι αποφάσισα να ακολουθήσω τις συμβουλές του βιβλίου για 28 ημέρες και να σας γράψω τα αποτελέσματα μαζί και με την αγαπημένη blogger Ελεάννα απότο El’s Escapes . To βιβλίο έχει 365 προτάσεις, νομίζω ότι θα υπάρχει αρκετό υλικό για έμπνευση και σίγουρα θα είναι ένας ενδιαφέρων μήνας!!! Αν το έχετε και θέλετε να συμμετέχετε μπορείτε να δείτε και στο instagram μου το #changeahabit challenge…

in BOOKS

Saturday Requiem – so much more than a requiem

at

Saturday Requiem – Το Ρέκβιεμ του ΣαββάτουΤο Ρέκβιεμ του Σαββάτου είναι μακράν το πιο “ανθρώπινο” από τα αστυνομικά μυθιστορήματα του διδύμου Nicci French – παρόλο που έχει το πιο απάνθρωπο έγκλημα και την πιο μισητή εγκληματία. Παρόλο που στο προ-προηγούμενο, τη Σημαδεμένη Πέμπτη, η Φρίντα Κλάιν είχε να αναμετρηθεί με το χειρότερο εχθρό: το ίδιο της το τραυματικό παρελθόν. Αν δεν έχετε διαβάσει τα προηγούμενα προχωρήστε με δική σας ευθύνη γιατί θα πεταχτούν 1-2 spoilers :)Η Φρίντα ΚλάινΗ ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν είναι από τους χαρακτήρες που συμπαθείς και δε συμπαθείς. Είναι ακοινώνητη, αγέλαστη, μονόχνωτη και επιτρέπει μόνο σε λίγους, πολύ δικούς της ανθρώπους να μπουν στη ζωή και το σπίτι της. Έχει όμως ένα αδυσώπητο πείσμα για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, είναι πιστή, δυναμική, μοναχική, της αρέσει να περπατάει στο Λονδίνο το βράδυ και να απολαμβάνει την ησυχία του (υπέροχου όπως το φαντάζομαι) σπιτιού της τη μέρα.Ενώ στα προηγούμενα βιβλία η Φρίντα μου φαινόταν περισσότερο σαν παρορμητική γυναίκα με το πείσμα μιας έφηβης, στο Ρέκβιεμ του Σαββάτου φαίνεται πια έτοιμη να ανακαλύψει πως αυτή η παρόρμηση, το ένστικτο του να σώζει κόσμο ίσως κρύβει τη δική της ανασφάλεια και την ανάγκη να ξεφύγει από το παρελθόν της. Δεν είναι τυχαία και η αντιστροφή των ρόλων της με την ανιψιά της, Χλόη, που από επαναστατημένη έφηβη φαίνεται να έχει κατασταλάξει και μάλιστα να δίνει συμβουλές στη θεία της.Στα προηγούμενα βιβλία είδαμε πολλούς αθώους να πέφτουν και άλλωστε το δίδυμο Νίκι Φρεντς δεν είναι από τους συγγραφείς που θα σου προσφέρουν την ασφάλεια πως ο αγαπημένος σου χαρακτήρας πάντα θα γλιτώνει. Όμως στο Ρέκβιεμ το πάνε ένα βήμα παραπέρα: ο αθώος πληρώνει για τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις, τα βιαστικά συμπεράσματα, την αδικία και την κακία του κόσμου.Και ακόμα περισσότερο……εδώ το απόλυτο κακό δεν το εκπροσωπεί πια ο εγκληματίας γύρω από τον οποίο χτίζεται η κεντρική πλοκή αλλά η αόρατη παρουσία της “νέμεσης” με το όνομα Ντιν Ριβ, σε ένα μυθιστόρημα που αναποδογυρίζει την έννοια του καλού και του κακού. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή και η αστυνομία απλώς… εθελοτυφλεί. Ο αληθινός εχθρός είναι εκεί έξω, μεταμφιέζεται σε φίλο, σε γνωστό, περικυκλώνει τους φίλους σου και μπαίνει στο σπίτι σου ενώ κανείς δεν μπορεί να σε σώσει από αυτόν. Κι όμως αυτός ο εχθρός, αυτός ο “αντικειμενικά” κακός ίσως να μη θέλει καν να σου κάνει κακό. Ίσως να θέλει απλώς να πιαστεί.Αν η Φρίντα έχει το σύνδρομο της “διάσωσης”, θέλει πάντα να σώζει τους άλλους, ο Ντιν Ριβ έχει την τάση να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος επιζητώντας σχεδόν να πιαστεί και έτσι να σωθεί – από τον εαυτό του ίσως;Το Ρέκβιεμ του Σαββάτου έχει την απαραίτητη αγωνία ενός αστυνομικού μυθιστορήματος την οποία συνδυάζει με την υποδόρια ανησυχία ενός ψυχολογικού θρίλερ. Ξέρεις ότι το κακό είναι εκεί έξω και όμως κάτι σε τραβάει προς αυτό….Διάβαζα το βιβλίο στο αεροπλάνο ακούγοντας το αγαπημένο μου You have killed me από Morissey και είναι ένα τραγούδι που πραγματικά θα μπορούσε να αφιερώνει η Φρίντα στον Ντιν Ριβ με αρκετή δόση μαύρου χιούμορ αλλά και αρκετή αλήθεια:I entered nothing and nothing entered me,Till you came with the key…And you did your best but?As I live and breathe,You have killed me,You have killed meYes I walk around somehow,But…

in BOOKS

Τα Κορίτσια της Έμα Κλάιν – μια beat αποκάλυψη

at

Όταν ανάμεσα στα βιβλία που διαβάζεις πετύχεις κάποια φορά ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, είναι σαν να σηκώνεσαι από μεσημεριανό ύπνο ζαλισμένη και να τρως ένα φανταστικό σοκολατένιο γλυκό που σε ξυπνάει απότομα.Αυτό ήταν και Τα Κορίτσια της Έμα Κλάιν για μένα.  “Φλεγματικά και ασυνείδητα, σαν καρχαρίες που σκίζουν το νερό” με ταρακούνησαν γλωσσικά, μεταφραστικά και αναγνωστικά. Σύνθετη, πυκνή γραφή, εξεζητημένη ίσως σε κάποια σημεία, με εξαιρετικές περιγραφές και μια διάχυτη αποφορά αποσύνθεσης. Μου θύμισε ιδιαίτερα τα Έθιμα Ταφής της Χάνα Κεντ, στο ότι μια τόσο νεαρή συγγραφέας (γεννηθείσα το 1985 η Κεντ, 1989 η Κλάιν) έκανε μια τόσο ενδελεχή έρευνα σε μια εποχή που δεν είχε ζήσει (η πρώτη), μια ιστορία ήδη γνωστή (και οι δύο) όσον αφορά την εξέλιξή της (με unhappy end και οι δύο) και επέλεξαν να εστιάσουν στην ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών ή των δευτεραγωνιστών. Ένα σύγχρονο In Cold Blood στο οποίο το έγκλημα, η κατάληξη και η τιμωρία είναι ήδη γνωστά. Γιατί όμως εξακολουθεί να μας ενδιαφέρει; Ίσως γιατί οι άνθρωποι πάντα γοητεύονται από τα στυγερά εγκλήματα από τη μία όσο και γιατί η συγγραφέας επέλεξε να εστιάσει στα πρόσωπα που δεν έγιναν και τόσο γνωστά από την ιστορία του Τσαρλς Μάνσον παρόλο που έπαιξαν το σημαντικότερο ρόλο: τα Κορίτσια. Με εντυπωσίασε η ατμόσφαιρα που έπλασε η συγγραφέας: ράθυμη, καλοκαιρινή, ζεστή και αποπνικτική και το κατάφερε όχι μόνο με την επιλογή λέξεων αλλά ακόμα και με το ρυθμό της αφήγησης. Νομίζω ότι αυτή δίνει πρώτα από όλα το στίγμα του μυθιστορήματος και μας μεταφέρει σε μια κολλώδη, νοσηρή πραγματικότητα.Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι φυσικά οι χαρακτήρες αν και περισσότερο αναλύεται η Ίβι. Η συγγραφέας παραθέτει την γεμάτη αηδία, ενοχές και παρωχημένους φόβους εξιστόρηση της μεγάλης πια Ίβι και την εγκληματικά ανέμελη λαχτάρα της νεαρής Ίβι να ανήκει κάπου. Κλισέ; Ίσως. Πραγματικότητα; Μπορεί. Νομίζω πως η συγγραφέας ακροβατεί επιδέξια στο όριο μεταξύ στυλιζαρισμένης πρόζας και συναρπαστικής αφήγησης.Το ίδιο συβαίνει και με τη γλώσσα: κάποιες φράσεις είναι τόσο ρεαλιστικά ξεγυμνωτικές όμως διαβάζονται με κομμένη την ανάσα ακόμα και αν έχουν γίνει σαν άσκηση πρόζας. Και η μετάφραση είναι εξαιρετική!”Μου θύμισε εξαπίνης τα αγόρια στο σχολείο που γίνονταν πιο ευγενικά και λειτουργικά υπό την επήρεια των ναρκωτικών. Πλένοντας με ευσυνειδησία τα πιάτα όσο τρίπαραν, υπνωτισμένα από την ψυχεδελική μαγεία του σαπουνιού”Εκφράσεις που καταφέρνουν να γίνουν αφοπλιστικές ακόμα και αν μιλάνε για κάτι τόσο απλό όπως την αίσθηση ενός αναψυκτικού στο λαιμό:The nothing jump of soda in my throat.Σίγουρα δεν ήταν τέλειο, κάποια σημεία ήταν αρκετά αργά, κάποιες εκφράσεις υπερβολικές, κάποιοι χαρακτήρες λιγότερο ανεπτυγμένοι, κ.ο.κ. Όμως ήταν ένα καλογραμμένο, απολαυστικό, συναρπαστικό βιβλίο που νομίζω δίκαια ξεχώρισε φέτος και ένα από τα βιβλία που κάτι μου έμαθαν το 2016…

in BOOKS

5 αισιόδοξα βιβλία που θα σας αρέσουν αν σας άρεσε η Αμελί + *διαγωνισμός* !!!!!

at

Σήμερα δε θα σας προτείνω απλώς μερικά από τα πιο ρομαντικά και αισιόδοξα βιβλία του 2016 αλλά σε συνεργασία με τις αγαπημένες μου εκδόσεις Ψυχογιός θα σας χαρίσω και 2 από αυτά!!!! Το βλέμμα της αγάπης, εκδόσεις ΨυχογιόςΠόση ώρα χρειάζεται άραγε για να ερωτευτούμε; ένα πέμπτο του δευτερολέπτου όπως λένε οι επιστημονικές μελέτες; Είναι η αγάπη ένα χημικό κοκτέιλ που μας δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες (και μεγάλες απογοητεύσεις) ή μια μαγική σχέση μεταξύ δύο ψυχών; Μήπως πρόκειται για τη μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία του κόσμου; Η Τζέιν διαθέτει ένα σπάνιο χάρισμα: μπορεί να διακρίνει την αληθινή αγάπη και αυτό την έχει κάνει αθεράπευτα ρομαντική. Όταν όμως λαμβάνει ένα γράμμα από μια άγνωστη γυναίκα που της υπαγορεύει να αναγνωρίσει τους έξι τύπους αγάπης πριν γίνει 30 χρονών, η ζωή της αποκτά άλλο νόημα. Μόνο που η Τζέιν θα ερωτευτεί κάποιον που… δεν πιστεύει στον έρωτα! Τι θα γίνει με την αποστολή της; Και με τη ζωή της;Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη, προσμονή, γέλιο, στραβοπατήματα και ρομαντισμό! Πολύ ρομαντισμό!  Τέλειο δώρο για την απογοητευμένη φίλη σας, ικανό να την κάνει να πιστέψει ξανά στον έρωτα 🙂 Δείτε το teaser video εδώ. Μικρό Παριζιάνικο Βιβλιοπωλείο, εκδ. ΚλειδάριθμοςΈνα βιβλιοπωλείο ονειρεμένο, πάνω στο Σηκουάνα (ναι, ακριβώς, πάνω, είναι πλωτό!) που ο ιδιοκτήτης του ονομάζει “φαρμακείο”.  Γιατί όχι μόνο ξέρει τι επίδραση έχουν τα διάφορα βιβλία στην ψυχή αλλά μπορεί να διακρίνει και τη διάθεση του αναγνώστη και να του προτείνει το κατάλληλο βιβλίο. Βέβαια, έτσι χάνει και πολλούς πελάτες, οι οποίοι επιμένουν στην αρχική τους επιλογή αλλά κερδίζει πολλούς περισσότερους πιστούς θαμώνες. Όμως ο ίδιος δεν ακολουθεί και τόσο τις συμβουλές του – άλλωστε δεν μπόρεσε ποτέ να ανοίξει το γράμμα που του άφησε η αγαπημένη του φεύγοντας πριν από τόσα χρόνια. Όταν όμως στην “αποστειρωμένη” του ζωή θα έρθει η Κατρίν, ο κύριος Περντί θα πάρει μια μεγάλη απόφαση και θα ταξιδέψει μαζί με το βιβλιοπωλείο του για να βρει τη μεγάλη του αγάπη!’Ενα ταξίδι για την αναζήτηση της αγάπης, τη μνήμη, τη θλίψη και τα όνειρα. Ό,τι πρέπει για ένα ταξιδιάρικο σαββατοκύριακο με βροχή και καφέ! Θα σας ταξιδέψει μέχρι τη Γαλλία και τις ακτές της Μεσογείου χωρίς να σηκωθείτε από τον καναπέ σας 🙂 Ιδανικό για δώρο σε μια φίλη, τη μαμά σας, τη μαμά του αγαπημένου σας <3.Μικρή Ερωτική Ιστορία, εκδ. ΠατάκηΈνα πολύ  γλυκό βιβλίο που δεν είναι μόνο μια ερωτική ιστορία. Έχει μια ιδιαίτερη ηρωίδα, με τη γοητεία αλλά και την αφέλεια της Αμελί Πουλέν, μια παρέα κοριτσιών με τα προβλήματα και τις τρέλες τους, μια γειτονιά που πότε μαλώνει και πότε φιλιώνει, σαν ένας μικρόκοσμος γεμάτος πάθος και απρόοπτα!Σας γράφω το κείμενο από το οπισθόφυλλο γιατί μου άρεσε πολύ και με έκανε να θέλω να διαβάσω το βιβλίο :)Για πείτε μου, ποια είναι η μεγαλύτερη ανοησία που έχετε κάνει στη ζωή σας; Η Ζυλί έχει κάνει ένα σωρό. Για παράδειγμα, εκείνη τη φορά που πάσχιζε να φορέσει το πουλόβερ της κουτρουβαλώντας τη σκάλα ή την άλλη που φτιάχνοντας την πρίζα κρατούσε τα καλώδια με τα δόντια της… Και τελευταία, η εμμονή της με τον νεοφερμένο γείτονα, χωρίς καν να τον έχει δει στ’ αλήθεια – εμμονή που της κόστισε το μάγκωμα του χεριού της στο γραμματοκιβώτιό του…«Πιο πολύ κι από βιβλίο, η Μικρή Ερωτική Ιστορία είναι μια θεραπεία κατά της μελαγχολίας, μια ισχυρή δόση τρυφερότητας και χιούμορ που ανοίγει την πόρτα της ευτυχίας». Περιοδικό SavoirsΣας το συνιστώ ανεπιφύλακτα αν θέλετε ένα μυθιστόρημα που να διαβάζεται γρήγορα, ευχάριστα, σαν μια όμορφη feelgood ταινία που θα βλέπατε μαζί με μια φίλη ή με τον καλό σας ένα φθινοπωρινό βράδυ  και θα σας αφήσει μια αισιόδοξη αίσθηση κι ένα χαμόγελο :)Επίσης!!! Φροντίστε να έχετε κάμποσα γλυκά ή κρουασάν στο σπίτι όταν το διαβάζετε! Εγώ καταβρόχθισα τουλάχιστον έξι σουδάκια με κρέμα και πιστέψτε αν είχα κι άλλα θα τα έτρωγα 🙂 :)Οι Βιολέτες του Μαρτίου, εκδ. ΨυχογιόςΟι Βιολέτες του Μαρτίου είναι ένα πολύ αισιόδοξο μυθιστόρημα αναζήτησης και αυτογνωσίας που μας θυμίζει πως όταν νιώθουμε πως έχουμε πιάσει πάτο αυτό σημαίνει πολύ απλά πως… δεν υπάρχει πιο κάτω και πως από εκεί μόνο καλύτερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα :)Η Έμιλι ήταν μια επιτυχημένη συγγραφέας, με έναν υπέροχο σύζυγο και μια ζωή στρωμένη με ροδοπέταλα – ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε πριν από μερικά χρόνια. Όταν όλα στη ζωή της έχουν ανατραπεί, η Έμιλι δέχεται την πρόσκληση της γιαγιάς της, Μπι (φοβερή προσωπικότητα) να την επισκεφθεί στο εξοχικό της στο Μπαίνμπριτζ Άιλαντ. Εκεί η Έμιλι θα ανακαλύψει ένα παλιό βελούδινο ημερολόγιο με μια ιστορία που ποτέ δε θα περίμενε να διαβάσει για την οικογένειά της. Και η ζωή της θα αρχίσει σιγά σιγά να αλλάζει.Ακόμα και αν κάποια στιγμή καταλάβετε την πορεία της ιστορίας, είναι τόσο ωραία γραμμένο και ατμοσφαιρικό που είμαι σίγουρη ότι θα σας κάνει να φτιάξετε ένα κοκτέιλ ή μια ζεστή σοκολάτα και να χαλαρώσετε ακόμα περισσότερο! Ιδανικό και για όσους αγαπούν τα βιβλία της Κέιτ Μόρτον.Δείτε εδώ το video του βιβλίου!υγ. Αν σας άρεσε αυτό το βιβλίο, πολύ ωραίο επίσης (και αρκετά Ωστενικό για τους λάτρεις του είδους) τοThe Guernsey Literary and Potato Peel Pie Societyκαι σε παρόμοιο στυλ (αν και λίιιιγο πιο προβλέψιμο) το:The Readers of Broken Wheel RecommendΤο τετράδιο της ευτυχίας, εκδ. ΣαββάλαςΗ Αριάδνη ζει στη Νέα Υόρκη με τον υπέροχο σύζυγό της προσπαθώντας να γίνει η τέλεια Νεοϋορκέζα σύζυγος. Μόνο που ο ρόλος αυτός ούτε της αρκεί ούτε και της ταιριάζει. Όταν μέσα σε μια μέρα, ή μάλλον μία ώρα, θα καταστραφεί ολόκληρη η ζωή της ψυχή τε και σώματι, η Αριάδνη αποφασίζει να τα παρατήσει όλα και να γυρίσει στην Ελλάδα. Ίσως η αληθινή ευτυχία να βρίσκεται σε ό,τι άφησε πίσω τελικά. Ή μήπως όχι; Η επιπόλαια και “βολεμένη” Αριάδνη θα αναγκαστεί να μάθει και να κάνει πολλά πράγματα για τον εαυτό της και τους άλλους και παρέα με την εξτραβαγκάνς φίλη της, Φραντσέσκα,   θα δοκιμάσουν τα όρια και τις αντοχές τους. Στην αγάπη και τον πόνο. Και θα χρειαστεί να διαλέξουν και να πάρουν πολλές αποφάσεις – γιατί η ευτυχία τελικά είναι απόφαση.Ένα μυθιστόρημα που καυτηριάζει (με αρκετά έντονο και πολλές φορές ενοχλητικό τρόπο) την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα, σχολιάζει τα όρια που βάζουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας και μας θυμίζει ότι το να περιμένουμε από κάποιον να μας κάνει ευτυχισμένους είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να είμαστε δυστυχισμένοι.Η συγγραφέας είναι σεναριογράφος και δημοσιογράφος όπως θα καταλάβετε και από το στιλ της γραφής.1 τυχερή (τυχερός) θα κερδίσει ένα αντίτυπο από τις Βιολέτες του Μαρτίου και μία άλλη (ή ένας) ένα αντίτυπο από το Βλέμμα της Αγάπης! Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κάνετε είναι να ερωτευτείτε και να μας το πείτε! Εντάξει όχι, πλάκα κάνω, μπορείτε να ερωτευτείτε αλλά δε χρειάζεται να το γράψετε πουθενά 🙂 Κάντε απλώς:  like στη σελίδα μας στο facebook Island Diaries και στο συγκεκριμένο ποστ like στη σελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός και (προαιρετικά) share τη φωτογραφία του διαγωνισμού. Ο διαγωνισμός θα τρέξει και στο Instagram (δείτε τη σχετική φωτο) και οι τυχεροί θα ανακοινωθούν στις 29 Ιανουαρίου για να προλάβουν να παραλάβουν το δωράκι τους μέχρι την Πρωτοχρονιά :)&nbsp…

in BOOKS, LIFE

Girl & Lady bosses – Βιβλία για ανήσυχα κορίτσια

at

girl boss amoruso

Νοέμβριος, βροχούλες, ζακέτες, ζεστός καφές, σχέδια για το χειμώνα, σχέδια για τη δουλειά, για το blog, για τη ζωή γενικά 🙂 Και βιβλία!! Τα βιβλία που βρίσκονται πιο ψηλά στα TBR μου είναι βιβλία για έμπνευση, δημιουργία και λίιιγο ονειροπόληση 🙂

in BOOKS, ENGLISH, LIFE

The Silence of Sehrazad – an interview with Defne Suman

at

σιωπή της σεχραζάτ

This book, The Silence of Sehrazad is one of the most moving and captivating books I read this year. It takes place in Smyrna and I enjoyed it so much I wanted to introduce it and its author to my dear readers.

Also, you can win a signed copy of the book (in Greek) – go to the end of the post for details!

in BOOKS, LIFE

Η Σεχραζάτ σπάει τη σιωπή της

at

σιωπή της σεχραζάτ

 

Η Εντίτ Λαμάρκ είναι μια μοντέρνα νεαρή κοπέλα, που δε συμβιβάζεται στα συντηρητικά πρότυπα της εποχής της. Όταν γνωρίζει τον Ινδό διπλωμάτη Αβινά Πιλάι ο έρωτάς τους μοιάζει παραμυθένιος. Όμως η Εντίτ κρύβει ένα μυστικό από τον αγαπημένο της και ενώ η ιστορία προχωράει σε πιο σκοτεινές σελίδες, κάποιες δεκαετίες μετά, παρακολουθούμε την πορεία μιας οικογένειας από την ήσυχη αστική Σμύρνη του ’20 στη φλεγόμενη πόλη του ’22. Η τραγωδία στιγματίζει την ψυχή των κατοίκων, πολλοί από τους οποίους όπως η νεαρή Παναγιώτα, η Κατίνα, ο Αβινάς, η εκατοντάχρονη Σεχραζάτ,  σημαδεύονται για πάντα από τις φλόγες, κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

in CASUAL FRIDAY, lyrics, lyrics, quotes, στίχοι, Personal

Μέσα στα μπαρ που αυτοκτονούνε οι θαμώνες…

at

…μέσα στην πιο καλή μας μουσική

στους σκοτεινούς της νιότης μας χειμώνες

ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Παντού θα με ζητάς και θα με ψάχνεις
μα εγώ θα κρύβομαι βουβός για πάντα εκεί,
εκεί μέσα στα μάτια σου που αστράφτει
μια απέραντη θλιμμένη Ανταρκτική.

in lyrics, quotes, στίχοι, poetry-ποίηση, ΒΙΒΛΙΑ, ποίηση-poetry

στη μνήμη του πιο αγαπημένου μου πρίγκιπα…

at

…του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου

που έζησε πένης και πλάνης, και έτσι πέθανε, μόνος, σε ένα διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου τον βρήκαν μέρες μετά το θάνατό του…

αλέξης ασλάνογλου

Οι εφημερίδες δεν έγραψαν αφιερώματα και κριτικές, μια μικρή αναφορά μόνο γράφτηκε σε κάποια από τις τελευταίες σελίδες με ένα ποίημά του χαρακτηριστικό: